Pierwsze wibratory stosowane były przez XIX-wiecznych lekarzy w krajach anglosaskich jako przyrząd do leczenia często wtedy diagnozowanego schorzenia kobiecego określanego terminem histerii. Przypadłość ta była zdefiniowana tylko w bardzo ogólny sposób (objawami mogły być: nerwowość, bezsenność, ociężałość, tracenie tchu, słabnięcie, utrata apetytu, czy wręcz skłonność do powodowania kłopotów), a skuteczną terapią było doprowadzenie pacjentki do orgazmu przez lekarza podczas wizyty. Taka jednostka chorobowa nie jest uznawana przez współczesną medycynę, a liczba przypadków, w których była diagnozowana, spadła gwałtownie po roku 1910, gdy fenomen ten został poddany publicznej debacie.
Pod koniec XIX wieku, wraz z elektryfikacją domostw, wcześniej dostępne tylko dla lekarzy wibratory zaczęły coraz częściej pojawiać się w katalogach dla gospodyń i trafiać do gospodarstw domowych - proces ten rozpoczął się na wiele lat przed pojawieniem się pierwszych elektrycznych żelazek czy odkurzaczy. Stosunkowo niedawno wibratory zaczęto postrzegać głównie jako akcesoria erotyczne.
Wibrator nie tylko urozmaica grę wstępną, ale także, a może przede wszystkim, pozwala osiągnąć orgazm, tym kobietom, które nie szczytują podczas stosunku.
Wibratorem potocznie nazywa się wszystko (zabawki erotyczne), co służy do masturbacji, tak naprawdę jednak udające męskiego penisa przyrządy do pieszczot to dilda. W seks shopie masz do wyboru ich całe zastępy. Dobranie odpowiedniego wibratora dla siebie, gdy wybór jest tak duży, to nie lada sztuka.